Stap 1. Wat is een boxer?

De boxer is een grote, gespierde hond maar ondanks zijn imposante verschijning is hij een vrolijke, actieve, enthousiaste en soms iets wat onstuimige hond. Een boxer heeft een flinke dosis humor en een onbeperkte hoeveelheid energie. Boxers blijven actief en speels tot op hoge leeftijd.

• 

Hij is een echte gezinshond en houd van aandacht. Naar onbekende mensen is de boxer vriendelijk, en kan soms zelfs iets terughoudend zijn. Ze zijn hard voor zichzelf, waardoor ze niet snel laten merken dat ze ziek zijn. 

Boxers spelen op een typische manier, ruw, luid en onstuimig, zijn vaak zelfverzekerd, en een beetje “stoer” waardoor het nogal eens tot een conflict kan komen met andere honden, en met name reuen onderling. Maar ook teven  kunnen onderling best “kattig” zijn. 

De boxer heeft een zelfverzekerde eigenaar en een consequente opvoeding nodig, omdat ze anders overheersend gedrag tegenover hun eigenaar kunnen vertonen. Toch zijn ze gevoelig voor stemmingen, en kunnen er niet zo goed tegen als hun eigenaar boos is.  

Mits de boxer voldoende beweging, aandacht en uitdagingen heeft is hij in huis rustig, en kan hij prima een paar uurtjes alleen zijn. Boxers zijn geen onnodige blaffers, maar zijn wel waaks, en laten van hun horen, en staan hun mannetje als het serieus is.  

Boxers kunnen goed met kinderen, maar voor de allerkleinsten zijn ze vaak te sterk en onstuimig. Met hun lompe gedrag kunnen ze makkelijk de kleinsten omver lopen. 

Kortom de boxer is een energieke hond, de peter pan, de clown, onder de honden voor wie het leven een groot feest is. Ben jij op zoek naar een hond die je meer liefde zal geven dan je ooit had durven dromen, en kan je voldoende tijd en energie steken in de uitdaging van je hond. Dan is de boxer wat voor jou, en mag je met hem mee feesten. 

Klinkt allemaal perfect toch? 

Toch zijn er nog wat nadelen bij dit geweldige ras. 

Doordat de boxer, groot en gespierd is, is hij ook sterk. Een boxer neemt het allemaal niet zo serieus, en daardoor is hij niet makkelijk te trainen. Begrijp mij niet verkeerd, een boxer is ontzettend leergierig, maar als eigenaar moet je beschikken over veel geduld en begrip. 

Ze hebben een sterke eigen wil en kunnen zelfs wel koppig genoemd worden. Voor de boxer moet het heel duidelijk zijn wat de noodzaak is van een bepaalde oefening. Je moet de boxer kunnen prikkelen en oefeningen heel afwisselend en vooral interessant houden. Het aanleren van goed gedrag en een oefening kan heel goed met een positieve en vooral beloningsgerichte manier van trainen. Een clicker is hier een heel goed voorbeeld voor. 

Een boxer kan niet zo goed tegen dwang en correcties. Als je hem met een harde hand oefeningen of bepaald gedrag aan of af wilt leren, dan zal hij al snel in staking gaan en kan hij het je heel lastig maken. Zodra je samen met je boxer een team gaat vormen, zal hij echt tot het uiterste gaan voor je. 

Voordeel, ( maar ook nadeel 😉 ) is dat als een boxer eenmaal een oefening onder de knie heeft, hij deze niet snel meer zal vergeten. 

Ik kan mij nog goed de momenten herinneren als mijn eerste boxer, Tayson, zijn figuurlijke middelvinger opstak tijden een officieel examen, en een ereronde over het veld maakte. Maanden van trainen, in 5 minuten weg, althans zo voelde het. Met heel veel geduld hebben wij het dan uiteindelijk tot nog tot en met IPO 3 gehaald, het hoogste niveau in de africhting.  

Antoinette Luders

Een boxer leert jou meer over jezelf dan dat je had kunnen bedenken! 

Hoe is dit geweldige ras eigenlijk ontstaan? 

De geschiedenis van de boxer gaat terug naar de tijd van de romeinen. Daar maakten men gebruik van zogenaamde Molossers, dit waren zware en grote honden die gebruikt werden in het leger als waakhond. Ook werden deze honden vooruit gestuurd om de eerste slag te slaan bij de tegenpartij. Om te voorkomen dat de tegenpartij houvast zou krijgen op de honden werden de oren en de staart er af gehaald. Dit couperen was geen schoonheidsideaal maar voor de hond een noodzakelijke maatregel om ze te laten overleven in de strijd.

Na de oorlog werden de honden gebruikt als waakhond, en door slagers voor het opjagen van het vee. Men dacht toen in die tijd dat het vlees er lekkerder door werd. Maar ook werden ze gebruikt voor de jacht op beren en wilde zwijnen. Mede door hun krachtige kaken en ondervoorbeet hadden deze honden een vaste grip op deze grote dieren. 

Deze krachtige en vooral dappere, wendbare honden zijn de geschiedenis ingegaan als Brabantse Bullebijters. Onze huidige boxer is ontstaan uit deze Bullebijter, de gevecht- waak- en herdershond van de Grieken. 

Men wilde een hond fokken, die goed kon springen, een groot uithoudingsvermogen had, zeer snel was en zowel moest kunnen verdedigen als aanvallen.

Mede door zijn geschiedenis als vechthond, heeft de boxer in de 2 laatste wereldoorlogen weer dienst gedaan. Hierdoor is het ras in stand gehouden, en kon men na de 2e wereldoorlog verder gaan met het fokprogramma. 

• 

• 

• 

Hoewel het uiterlijk het niet doet vermoeden, is een boxer dus een niet te onderschatten ras. Als oorlogshond zien we ze nu niet meer terug, daar zijn de tanks voor in de plaats gekomen. Maar zo nu en dan zie je ze nog wel eens in andere landen  bij de politie in actie.  

Door een selectief fokbeleid zijn er in Nederland bijna geen ernstige bijtincidenten meer bekend. Men waarschuwd dat bij stamboomloze en kruizingen de oorspronkelijke selectie voor vecht doeleinden kunnen vertonen. Meer info hierover is te vinden op de website van de Hondenbescherming. 

Dat de boxer een veelzijdig ras is blijkt wel dat ze ingezet kunnen worden voor vele doelen, en niet onderdoen voor de Herders, Rottweilers, Dobermannen en Bouviers. Je kan ze net als deze grote rassen terug vinden in de africhtingssporten, als narcotica, zoekhond, hulphond en waakhond. Maar ook voor de hobby sporten draait hij zijn poot niet voor om. Behendigheid, Flyball, Hoopers enzv.